Laurence VandeVyver

Laurence VandeVyver (1982) bouwde een bijzonder veelzijdig sportparcours uit. Ze heeft altijd nood gehad aan fysieke uitdaging en competitie, een drang die haar doorheen verschillende sportdisciplines en levensfasen blijft voortstuwen.

Op vijfjarige leeftijd begint ze met judo. Ze groeit uit tot een topjudoka. Onder begeleiding van toenmalig bondscoach Jean-Marie Dedecker bereikt ze al snel de Belgische top. In de categorie -57 kg wordt ze meerdere keren Belgisch kampioen en behaalt ze een vijfde plaats op het EK voor junioren (U20) in Boedapest. Een knieblessure dwingt haar om te stoppen met judo. Ze stapt succesvol over naar het roeien, waarin ze opnieuw meerdere Belgische titels behaalt.

In 2017 wordt Laurence getroffen door het Guillain-Barré syndroom, een zeldzame neurologische aandoening waarbij het immuumsysteem de perifere zenuwen aanvalt. De ziekte leidt tot ernstige spierzwakte en verlamming. Na een maand in coma start ze haar revalidatie, maar de aandoening blijft chronisch: ze is verlamd vanaf de borst en zit in een rolstoel.

Tijdens haar revalidatie in het UZ Gent maakt ze kennis met G-sport. Ze probeert onder meer rolstoelrugby en wheelen, maar vindt via G-sport Vlaanderen uiteindelijk haar weg naar het handbiken. Ze meet zich internationaal in de klasse WH3 en neemt in 2021 deel aan de wereldbeker para-cycling in Oostende en het WK in Cascais (Portugal). Die prestaties leveren haar een selectie op voor de Paralympische Spelen in Tokyo, waar ze achtste wordt in zowel de tijdrit als de teamrelay.

In 2025 kiest Laurence voor een nieuwe sportieve uitdaging en maakt ze de overstap naar roeien.